Het gebeurde opnieuw in Berlijn. De Internationale Funkausstellung, een van de oudste industriële beurzen van Duitsland, rolde deze week zijn tapijten uit.
Al tientallen jaren is de IFA de heilige graal voor huishoudelijke apparaten en home entertainment-systemen. Je ging daarheen om de nieuwste koelkasten te bekijken. Je ging daarheen om te kijken naar enorme tv’s die demoloops speelden.
Niet meer.
Dit jaar was de verschuiving onmiskenbaar. Smartphones waren niet zomaar aanwezig. Zij domineerden.
Als je in de grote zalen stond, kon je er niet aan ontsnappen. De innovatiecyclus vertraagt ook niet. We hebben het over een tempo waarin bijna dagelijks nieuws verschijnt. Nieuwe lekkages. Nieuwe specificaties. Nieuwe controverses.
Maar dit is wat de meeste mensen missen. Het echte verhaal gaat niet alleen over wat er vandaag de dag nieuw is. Het gaat om continuïteit.
De kerntrends die de markt van dit jaar bepaalden, waren al zichtbaar in Las Vegas.
Ja, januari.
Toen de Consumer Electronics Show (CES) eerder dit jaar in Vegas plaatsvond, was de richting van de industrie al duidelijk. De bewegingen die op die Vegas-vloer werden gemaakt, veranderden niet. Ze zijn net gepolijst. De in januari geteste concepten werden de producten die in Berlijn in de schappen lagen.
We zien de rijping van ideeën die nog maar enkele maanden geleden experimenteel aanvoelden. De smartphonefocus op IFA is het resultaat van die lange draagtijd.
Dus terwijl de krantenkoppen in Berlijn de glimmende nieuwe gadgets najagen, vond de echte actie maanden geleden in de woestijn plaats. De trends zijn vastgesteld. Het pad is ingesteld. We lopen er nu gewoon mee.
Зміст
De vormfactor is aan het veranderen
We zijn klaar met de saaie rechthoek. Je kent de boor: plat, plastic of glazen plaat, misschien wat metalen randen. Het is een ontwerptaal die zo oud is dat hij nauwelijks meer wordt geregistreerd. De enige “innovatie” was hoe glanzend je de randen kon maken. Maar dat tijdperk loopt ten einde.
Nu dicteert de hardware het gebruik.
Het gaat niet alleen meer om kamerschermen, ook al komen die eraan. Het gaat erom dat je je telefoon als een horloge draagt. De grens tussen een zakapparaat en een polsapparaat vervaagt. Dit is geen esthetische pluisjes. Het verandert de manier waarop u met het scherm omgaat volledig. U hoeft geen zware steen meer tegen uw gezicht te houden. Je kijkt naar beneden. Jij tikt. Jij gaat.
Brute kracht bereikt pc-niveaus
De chips binnenin zijn niet alleen sneller. Ze zijn fundamenteel verschillend.
We hebben het over mobiele processors met meer dan tien CPU-kernen. Ja, tien. Dat is computerkracht van desktopkwaliteit, in een zak geperst. Dit is de reden waarom uw apps direct aanvoelen. Waarom 3D-graphics zonder haperingen worden weergegeven. Deze brute pk’s zijn momenteel gereserveerd voor vlaggenschip-Android-apparaten, maar sijpelen snel door naar het middensegment.
Je krijgt niet alleen een iets snellere telefoon. U krijgt een apparaat dat taken aankan die voorheen waren voorbehouden aan laptops.
VR gaat naar de massa
Die extra rekenkracht heeft een specifiek doel: Virtual Reality.
Jarenlang was VR een luxe ervaring. Je had een telefoon van het hoogste niveau met een premium chipset nodig om het zelfs maar te proberen. De hardware had het moeilijk. De framerates daalden. Het was zwaar. Duur. Niche.
Niet meer.
Naarmate mobiele chips efficiënter worden, zien we de eerste golf van budgetvriendelijke VR-ready smartphones. Dit is aanzienlijk. Het betekent dat meeslepende ervaringen – het bekijken van 360-graden video of het duiken in virtuele gamewerelden – niet langer gebonden zijn aan een prijskaartje van $1.000. De toetredingsdrempel is aan het afbrokkelen. Je hebt geen high-end vlaggenschip meer nodig om aan de realiteit te ontsnappen. Je hebt alleen een fatsoenlijk middenklasse-apparaat en een headset nodig.
De 1 Gbps-realiteit
Laten we het over snelheid hebben.
LTE was lange tijd de gouden standaard. Telefoons van het hoogste niveau kunnen downloadsnelheden van 600 Mbps halen. 150 Mbps uploaden. Dat voelde snel. Dat voelde als het hoogtepunt.
Dat is het niet.
De volgende generatie modems streeft naar 1 Gbps. Eén gigabit per seconde. Dat is een enorme sprong. Het is niet zomaar een getal op een specificatieblad. Het betekent dat je binnen enkele seconden grote games kunt downloaden. 4K-inhoud streamen zonder bufferen. Videogesprekken die geen vertraging oplopen.
Maar hier zit het addertje onder het gras.
Uw telefoon ondersteunt mogelijk 1 Gbps. Het kan zijn dat uw provider dat niet doet.
De infrastructuur maakt een inhaalslag, maar is er nog niet. De echte test zal de prijsstelling zijn. Zullen we eindelijk een echt onbeperkt data-abonnement zien? Op dit moment beperken zelfs premiumcontracten uw snelheid na een bepaalde limiet. Dat is een knelpunt. Voor gebruikers met hoge databehoeften is deze beperking frustrerend. Als providers de 1 Gbps-hardware kunnen matchen met 1 Gbps-serviceplannen, verandert de mobiele internetervaring voor altijd.
We wachten af of ze dat zullen doen. Of als ze ons gewoon meer in rekening blijven brengen voor het voorrecht om te wachten tot de gegevens zijn geladen.
De verschuiving naar universele connectiviteit
USB-C is niet alleen een nieuwe vorm. Het is een uitzettingsbevel voor de verouderende Micro-USB-2.0-poorten die al jaren Android-apparaten domineren. Het voordeel hier is brute veelzijdigheid. Je sluit hem aan en ineens ben je niet alleen meer aan het opladen. U maakt verbinding met 4K-monitoren, sluit een hifi-hoofdtelefoon aan, sluit flashdrives aan of voegt externe opslag toe. Eén haven doet het allemaal.
De AirPods van Apple werden bij de lancering frontaal geconfronteerd met de spot van het internet. Ze namen de hitte op zich. Toen namen ze de markt. Ze gingen bijna van de ene op de andere dag van spot naar categorieleider. Andere fabrikanten aarzelden, bang om dit voorbeeld te volgen of de poorten volledig te schrappen. Nu is draadloze audio niet langer een gimmick. Het is de standaard.
Kracht en verwerkingskracht
Nieuwe USB-C-kabels veranderen de berekening van laadsnelheden. Theoretisch ondersteunt de verbinding maximaal 100 watt. Dat is een enorme sprong ten opzichte van de druppelladingen uit het verleden. Voeg daar nog gepatenteerde snellaadtechnologieën aan toe, en de cijfers worden eng. Vijf minuten opladen kan een batterijduur van vijf uur opleveren. Je steekt de stekker in het stopcontact terwijl je je tanden poetst. Je bent goed voor de rest van de werkdag.
AI en slimme hardware
Hardware wordt slimmer omdat we een betere ervaring eisen. Smartphones gaan verder dan alleen het weergeven van informatie. Ze beginnen objecten te herkennen. Ze meten kamers. Ze brengen ruimtelijke gegevens rechtstreeks naar uw scherm.
Kunstmatige intelligentie speelt hier een grote rol. Het gaat niet alleen om herkenning. Het gaat om efficiëntie. De telefoon leert welke apps je intensief gebruikt. Het ziet welke hardwarecomponenten overuren draaien. Vervolgens past het de stroomverdeling aan om energie te besparen. Het doel is simpel: de levensduur van de batterij verlengen zonder dat u het merkt.
Bluetooth 5: afstand en gegevens
Bluetooth 5 is de volgende sprong voorwaarts voor draadloze randapparatuur. De Bluetooth SIG zegt dat het geen incrementele update is. Het is een revolutie. Bereik verviervoudigt. Snelheid verdubbelt. Maar de echte kop is capaciteit. Het kan tot 800 procent meer gegevens verwerken dan de vorige versie.
Waarom doet dit er toe? In theorie zou je je auto vanaf een paar honderd meter afstand kunnen ontgrendelen. U kunt audio tegelijkertijd naar meerdere luidsprekers streamen. U kunt enorme bestanden naar een andere gebruiker overbrengen zonder Wi-Fi of mobiele data. De grenzen van draadloze communicatie op korte afstand worden groter.
Opslag voor het tijdperk van hoge resolutie
Camera’s worden steeds beter. Dat betekent dat foto’s zwaarder worden. Video’s verbruiken terabytes aan ruimte. Je hebt ruimte nodig om te ademen. Tot voor kort was 256 GB het plafond voor interne opslag. SD-kaarten bereikten een maximum van ongeveer 512 GB. Als je veel 4K-video opnam, was je voortdurend bestanden aan het verwijderen of dure cloudopslag aan het kopen.
Die grens is aan het breken. SD-kaarten van 1TB worden steeds gebruikelijker. Interne opslag volgt dit voorbeeld. De trend gaat richting enorme capaciteit, omdat we niet langer losse momentopnames maken. Wij creëren media. En media nemen ruimte in beslag.
