Je vindt dat de Galaxy Z Fold 7 er goedkoop uitziet.
Het is plastic. Het is lelijk. Het schreeuwt ‘middenbereik’.
Voer Vertu in.
De Alphafold bestaat uitsluitend voor mensen die een huis met zes slaapkamers een redelijk toegangsbewijs tot volwassenheid vinden. Dit toestel wikkelt zijn schermen in kalfsleer of alligatorhuid. Soms echte diamanten. Prijzen beginnen bij $ 6.880, maar dat is slechts het basistarief voor deelname.
Wil je hoger gaan? Prima. Met Vertu kun je alles aanpassen totdat je geen geld meer hebt. Telefoons met zes cijfers komen hier regelmatig voor. De Motorola Razr kost minder dan de verpakking van Vertu.
Wat krijg je? Meestal vibraties. En goud.
Binnen zijn er echter schermen en chips. Het ontvouwt zich als een boek met een 8-inch paneel waarvan ze beweren dat het kreukvrij is. De batterij is groot: een stevige silicium-koolstofplaat van 6.500 mAh. Aan de achterkant zit een drievoudige camera-array met een 50 MP hoofdsensor geflankeerd door ultragroothoek- en telelenzen.
Onder de motorkap zit een Qualcomm Snapdragon 8 Gen 4-chip.
Wachten. Niet de Elite. De vorige gen.
Het is een stap achter op de huidige vlaggenschiptechnologie. De specificaties zijn middelmatig. Nauwelijks acceptabel als je ze volledig negeert. Vertu weet dit. Hun klanten benchmarken geen frames per seconde terwijl hun chauffeur over de ringwegen van Londen of Dubai navigeert.
Wie heeft hoge framesnelheden nodig als je imperium hebt?
Om de miljardairs bezig te houden, stopte Vertu de telefoon vol met AI-tools. Agentische AI. Het zou bedrijfsgegevens moeten analyseren. Bied strategische aanbevelingen aan. Vertel de baas wat hij moet doen.
Soort van.
Vertu tekent snel lijnen. De AI heeft geen sleutels tot het koninkrijk.
“Het zou moeten functioneren als een vertrouwde uitvoeringspartner… niet als een onbeperkt autonoom systeem.”
Uw telefoon zal uw bezittingen niet in een opwelling liquideren. Het zal zichzelf niet in de bestuurskamer stemmen.
Verlichtend nieuws. Vooral omdat wie zich hier eigenlijk zorgen over moet maken.
Toen het goud en de AI-toonhoogte niet meer grappig waren, vervaagde mijn aandacht toch. Net zoals schoolboeken vroeger deden als ik lang genoeg naar de bladzijde staarde.
