Vroeger was het zo eenvoudig. Gewoon een witte doos. Je hebt woorden getypt. De wereld kwam terug naar jou. Nu is al die geschiedenis feitelijk voorbij.
Google heeft zijn beroemdste product afgebroken. Het zoekvak, die statische rechthoek bovenaan je scherm sinds 1998? Het is dood. Lang leve het chatvenster.
Tientallen jaren lang typten gebruikers vragen (nieuws, doe-het-zelfoplossingen, recepten) en kregen ze een lijst met blauwe links. In de loop der jaren heeft Google die lijst zwaarder gemaakt. Rijker. Rommelig met kaarten en recensies. Het probeerde je ervan te weerhouden te vertrekken. Nu zijn ze er helemaal in gegaan. Ze veranderen zoeken in een gesprek met AI.
Je stelt niet zomaar een vraag meer. Je voert een discussie.
Je kunt vervolgvragen stellen. Je kunt hem zelfs opdracht geven om dingen te doen, zoals het opstellen van een uitnodiging voor een evenement terwijl je nog feestartikelen aan het opzoeken bent. Het lijkt minder op het ophalen van informatie en meer op het inhuren van een zeer snelle, soms vervelende stagiair.
“Google Zoeken is AI-zoeken”, zegt Elizabeth Reid, hoofd van de zoekafdeling. Ze noemde dit de grootste verandering sinds het begin der tijden. Letterlijk, sinds de lancering in ’98.
Is het soepel gegaan? Nauwelijks.
We herinneren ons allemaal de pizzalijmramp. Vroege AI-overzichten hallucineerden slecht. Vertelde mensen dat ze deeg met lijm moesten plakken. Gênant. En dan zijn er nog de uitgevers, die boos zijn en verkeer verliezen. Het aantal zoekopdrachten bereikte recordhoogtes. Bezoeken? Gecrasht. Want waarom zou je wegklikken als Google de vraag daar beantwoordt?
Dus de websites die het web hebben gebouwd, lijden honger. Google wordt dik van de data. De uitgevers krijgen… nou ja, alleen maar minder aandacht.
Maar hier, zo betoogt Google, is de oplossing.
Ze voegen alles samen. De aparte “AI-modus”? Verdwenen, als een op zichzelf staande functie. De AI-overzichten? Geïntegreerd. Plus nieuwe codeertools waarmee de engine direct code kan schrijven. Vraag naar astrofysica. Ontvang een aangepast diagram. Direct gegenereerd. Je hoeft geen site uit 2004 te schrapen die niet goed laadt.
Het werkt nu ook in Chrome. Plaats een foto in de bar. De AI kijkt ernaar. Vertelt u waar u naar staart. Het voelt als magie, of gewoon als bewaking, afhankelijk van wie je het vraagt.
De aankondigingen kwamen van Google I/O. Het gebruikelijke tech-conferentiecircus. Maar de laatste tijd voelen deze gebeurtenissen als één lang verkooppraatje voor kunstmatige intelligentie. Minder hardware, meer neurale netwerken.
Al verrasten ze iedereen wel met één stuk glas.
Letterlijk.
Google bouwt ‘intelligente brillen’ met partners als Warby Parker. Ken je Google Glass nog? De sociale faux pas? Het camera-in-je-voorhoofd-ding waar iedereen de spot mee dreef totdat het in 2015 verdween? Ja. Dat.
Meta maakte een slimme bril. Apple is aan het sleutelen. De technologie ging verder. Google deed dat niet.
Dit nieuwe paar zal er vermoedelijk niet zo robotachtig uitzien. Je wijst naar een schilderij, je hoort een beschrijving. Je werpt een blik op een menukaart en leest het hardop voor. Lancering later dit jaar.
Zal iemand ze in het openbaar dragen? We zullen zien.
